short stories about zero and infinity

Η εν παραδείγματι αναφορά

Πέρασαν 2,5 χρόνια, από τότε που γράφτηκε το κείμενο αυτό. Γυρίζω και το ξανακοιτώ.

Και δε κοιτώ αυτό.  Το απωλεσθέν κοιτά κι εμένα. Εσένα. Και δε τολμώ να σκεφτώ και πως. Αλλά και δε θυμάμαι τι. Τι. Δεν ξέρω. Πια.

Και επειδή δεν αναφέρομαι προσωπικά πουθενά, είναι πιο προσωπικό απ’ όλα.

2,5 χρόνια μετά, η εικόνα των δύο παιδιών που φιλιούνται στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας,

λειτουργία ιερή,

κι ευχή.

Και προσδοκία. Προσωπική;

Καθολική. Κοινή.

Η αγία εικόνα των δυο παιδιών που ασπάζονται τα αγία των αγίων,

το σώμα το ιερό, το λατρευτό,

το προοίμιο της ηδονής

και το αποδεικτικό του παραδείσου,

– δυο παιδιά, κι ο κόσμος όλος,

λατρεύονται μέσα στην ουτοπία της συντροφικότητας, της πίστης (για όσο αυτή κατακαίει την επιθυμία)

– και το “για πάντα” να αποτελεί μια εν συγκινήσει αλήθεια, – Aλήθεια,

που δε θα είναι.

Ο χρόνος. Είναι;

"Μύρου θείου πηγήν την σην εικόνα, έδειξε και ούτω, θαυμάτων μύρα βλύζει." - photo by worldcity, 2010

“Μύρου θείου πηγήν την σην εικόνα, έδειξε και ούτω, θαυμάτων μύρα βλύζει.” – photo by worldcity, 2010

Ιούνιος, στη μελαγχολική Αθήνα. Εγκλωβισμένος σε τετράτροχες διαδρομές, εν μέσω ζέστης.
Το κόκκινο του φωτεινού σηματοδότη πρόκειται να μου προσφέρει την ελεημοσύνη του βλέμματος.
Με μόλις μια ανεπαίσθητη συστροφή του κεφαλιού διακρίνω στο προάυλιο χώρο της εκκλησίας
δυο νεαρά παιδιά που αγκαλιάζονται και φιλιούνται.
Κοιτάζω πάλι μπροστά, βάζω ταχύτητα και ξεκινώ.
Τα μάτια μου αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τις πολλαπλές εμφανίσεις της ίδιας εικόνας,
της εικόνας των παιδιών, της ανθρώπινης  ιεροτελεστίας που φτάνει στο ιερότερο σημείο της,
τον ασπασμό, την Αναφορά:
“Τα σα εκ των Σω, Σοι προσφέρομεν κατά πάντα και δια πάντα”,
“προσφέρω τα δικά σου, απ’ τα δικά σου…”
απ’το μυροδοχείο δυο νεαρών παιδιών η μεγαλοσύνη, η άρρητη προσευχή των σωμάτων,
κοινωνία και Θείον Μύρον.
“Μύρου θείου πηγήν την σην εικόνα,
έδειξε και ούτω, θαυμάτων μύρα βλύζει.”
Ο τροχιοδεικτικός ασπασμός των δυο παιδιών καθαγιασμένος και ευλογημένος,
μια εν παραδείγματι Αναφορά στη Ζωή και στο Τέλος.
“Λύτρωσαι ημάς, από πάσης ανάγκης και θλίψεως.
Την πάσαν ελπίδα μου εις σε ανατίθημι,
Μήτερ του Θεού,
φύλαξόν με υπό την σκέπην σου.”
-
Μια φωτογραφία. Μια εικόνα δεκαετιών.
Τόκος μιας αναίμακτης θυσίας δυο παιδιών
η επί σκοπώ εικόνα,
προς τους πεπτωκότες των αισθήσεων.
Για εμάς και την δια βίου απώλεια της Αναφοράς.

worldcity

Advertisements

4 responses

  1. Όσο και αν περνά ο χρόνος μια εικόνα που χαράζεται στην καρδιά, δεν ξεφτύζει, δεν ξεχνιέται, μένει εκεί και περιμένει η μνήμη μας να επαναφέρει την αίγλη της!

    January 3, 2013 at 2:17 pm

    • κι ο χρόνος, άχρονος DQ

      η εικόνα των δυό παιδιών υπάρχει ως αφορμή, ως ένα ενθύμιο (απώλειας) αλλά και ως προσδοκία

      αφορμή ώστε να επανασυνθέσουμε το αδιάρρηκτο του υλικού με το άυλο, του σώματος με το ψυχή ή καλύτερα της ηδονής με τον έρωτα

      ενθύμιο απώλειας για όσες φορές έχει τεκμηριωθεί η ουτοπία, είτε του υλικού είτε του άυλου, ή και των δύο

      και ως προσδοκία, πως σε μέλλοντα χρόνο είναι υπαρκτή η δυνατότητα (εντός μας), να βιωθούν εν τοις πράγμασι και απο κοινού

      – σε μια τέτοια ερμηνεία, πιθανόν, να προκαλείται μια εγγρήγορση που απαιτεί σώμα και πνεύμα να παρίστανται και να συμμετέχουν αδιαλλέιπτως

      να είσαι καλά

      January 5, 2013 at 8:20 pm

  2. Σημασία έχει το “νιώθω”, όσο κι αν διαρκεί. Ευχές για μια όμορφη χρονιά.

    January 5, 2013 at 10:51 am

    • ἔρρωσο cyberwhispers

      αυτό που λες είναι και μια πρόσθετη διάσταση στα ως άνω γραφόμενα

      και σημαντική,

      σχετίζει τη νοηματοδότηση του βιωμένου με το χρόνο

      θα έλεγα μήπως εννοούσες, και πλέον συμπίπτουμε με αυτό:

      http://worldcity2.wordpress.com/2010/01/13/in-the-shadow-of-the-sun/

      υγιής και δημιουργική να είσαι

      σ’ ευχαριστώ

      January 5, 2013 at 8:31 pm

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s